اخبار تکنولوژی

علی رغم اینکه چند سالی است صحبت‌های دیگری مطرح شده‌اند اما مگاهرتزها هنوز در عملکرد پردازنده بسیار موثر هستند. بنابراین شما چقدر باید نگران فرکانس پایین‌تر پردازنده‌های نسل دهمی Intel Ice Lake باشید؟ جواب فراتر از اعداد و ارقام است.

مشکل سرعت کلاک حداکثری پایین سریع‌ترین پردازنده نسل دهم Ice Lake یعنی Core i7 1065G7 با فرکانس 3.9 گیگاهرتزیست. در مقایسه با نسل هشتم و پردازنده Core i7 8565U با کلاک 4.6 گیگاهرتزی، مدل Ice Lake نزدیک به 15 درصد کندتر بوده و تقریبا 900 مگاهرتز از نمونه کمتر دیده شده Core i7 8665U.

اگر چه فاکتورهای بسیاری در عملکرد پردازنده سهیم هستند، از ریز معماری آن گرفته تا محدودیت‌‌های مصرفی و حرارتی. بررسی‌های اولیه از چیپ‌های Ice Lake علی رغم فرکانس پایین‌تر مثبت بوده، اما بسیاری این سوال را مطرح می‌کنند که آیا این تمام چیزیست که شما بدست خواهد آورد؟

ما به چندین نسل از پردازنده‌های ولتاژ پایین اینتل نگاه کردیم تا الگویی پیدا کنیم. در جدول پایین شما می‌توانید کلاک‌های توربو مربوط به پردازنده Core i7 680UM از نسل Arrandale تا Core i7 1065G7 از نسل Ice Lake را مشاهده کنید. در اینجا تصمیم گرفته شده که روی مدل‌های بدون گرافیک Iris و همینطور چیپ‌های غیر صنعتی تمرکز شود. چیپ‌های دارای گرافیک Iris توان مصرفی بیشتری را طلب می‌کنند؛ لپ تاپ‌های صنعتی و تجاری نیز معمولا بزرگ‌تر و با کلاک بالاتر همراه هستند.

رنگ‌های هر ستون مربوط به فناوری ساخت اینتل است. ما از 32 نانومتر به 22 نانومتر و بعد از آن حضور طولانی 14 نانومتر و سرانجام 10 نانومتر را مشاهده می‌کنیم. اگر چه ما شاهد افزایش سرعت کلاک از نسل دوم Sandy Bridge به نسل سوم Ivy Bridge هستیم اما مقداری کاهش را در سفر نسل چهارم Haswell به نسل پنجم Broadwell شاهد هستیم. البته که هنوز 700 مگاهرتز کاهش از نسل هشتم Whiskey Lake U به نسل دهم Ice Lake در کانون توجه است.

آقای David Kanter تحلیلگر وب سایت RealWorldTech چنین موضوعی را چندان غافلگیر کننده نمی‌داند:

فناوری 10+ استفاده شده در Ice Lake انتظار می‌رفت که پیک فرکانسی پایین‌تری از 14++ استفاده شده در Whiskey Lake داشته باشد. در واقع اگر شما به معیارهای  مختلف تکنولوژی ساخت نگاه کنید این فناوری 15 تا 20 درصد کندتر است که تقریبا برابر با همان سطح از دست رفتن فرکانس شرح داده شده خواهد بود.

یک تئوری مربوط به اتکای طولانی مدت اینتل به فناوری 14 نانومتر است. اگر اینتل در سال 2017 مدل‌های 10 نانومتری را عرضه می‌کرد، حالا مجبور به رقابت با چیپ‌های خود نبود.

چنین چیزی کاملا انتظار می‌رفت اما این یک مقایسه پیچیده است. زمانیکه فناوری 10 نانومتری اصلی اینتل (برای Cannon Lake) تاخیر خورد، این شرکت شروع به بهینه سازی‌های مختلف روی 14 نانومتری کرد که نتیجه آن فناوری 14++ بود. این فناوری از ترانزیستورهای متفاوتی نسبت به 14 نانومتر اصلی و 14+ بهره می‌برد و در ولتاژهای بالا سریع‌تر است (مثلا 1V). همین باعث شد ما شاهد چیپ‌های فوق العاده‌ای در دسکتاپ باشیم که می‌توانستند به فرکانس 5 گیگاهرتز دست یابند.

اگر چه برخی همین حالا نیز فناوری 10 نانومتری جدید را یک فاجعه می‌نامند، آقای Kanter می‌گوید قدرت آن در بهره وری است:

لیتوگرافی 10+ اینتل در ولتاژهای پایین بهتر از 14++ است (مثلا در 0.5V تا 0.8V) و همین آنها را کارآمدتر می‌کند. این یکی از دلایلی است که اینتل در ابتدا آنها را با سری کم مصرف موبایل (سری U و Y) عرضه کرد. به علاوه چیپ‌های موبایل هسته‌های کمتری دارند و کوچک‌تر هستند که باعث می‌شود به محصولات جذاب‌تری ختم شوند.

در نهایت آیا کاربران می‌توانند امیدوار باشند تا چیزهای بیشتری از Ice Lake بخصوص در زمان انتشار مدل‌های دسکتاپی ببینند؟ جناب Kanter چنین نظری را رد می‌کند:

در حال حاضر مشخص نیست که آیا اینتل اصلا به سراغ ساخت مدل‌های دسکتاپی Ice Lake می‌رود یا خیر. برای اکثر پردازنده‌های دسکتاپ، کارایی بوسیله فرکانس بالا در ولتاژ بالا بدست می‌آید؛ جاییکه 14++ بهتر از 10+ است. من فکر می‌کنم این انتظار منطقی باشد که اینتل برای پردازنده‌های دسکتاپ تا زمان آماده شدن 10++ صبر کند که سریع‌تر از 14++ است.

اینتل همچنین می‌تواند از متُدهای دیگری بهره ببرد تا کارایی را افزایش دهد، Kanter ادامه می‌دهد:

از سوی دیگر آنها ممکن است از EMIB یا تکنولوژی‌های ساخت (پکیجینگ) دیگری بهره ببرند تا هسته‌های پردازنده را با 14++ و گرافیک و باقی قطعات را با 10 نانومتر تولید کنند.

آقای Kanter می‌گوید که پردازنده‌های سطح بالای HEDT و سرور اما استثنا خواهند بود:

ما پردازنده‌های سطح بالای دسکتاپ (HEDT) و سرور بر پایه Ice Lake SP را خواهیم دید اما داستان آنها کاملا متفاوت است.

مگاهرتز یک فاکتور مهم است اما تنها فاکتور تاثیر گذار در سرعت پردازنده نیست. مدل‌های نسل دهمی Ice Lake ممکن است چشم‌ها را به خود خیره نکنند اما حتی در سرعت کلاک پایین نیز کارایی قابل قبولی را ارائه می‌دهند. برای مثال در جدول پایین Core i7 1065G7 در حالت‌های 15 و 25 وات با پردازنده نسل قبل حاضر در Dell XPS 13 و HP Spectre x360 13 مقایسه شده‌اند. علی رغم کلاک بالاتر Core i7 8565U مدل Ice Lake با فرکانس پایین‌تر رقیب خوبی نشان می‌دهد.

نتایج بالا از تمام هسته‌ها برای تست استفاده می‌کند و همانطور که انتظار می‌رود سرعت فرکانس پردازنده‌ها به مرور بخاطر نوع طراحی حرارتی لپ تاپ‌ها افت می‌کند. چنین چیزی نمی‌تواند به شکل دقیق عملکرد مدل نسل دهمی Core i7 1065G7 با فرکانس 3.9 را در مقابل Core i7 8565U نسل هشتمی با فرکانس 4.6 گیگاهرتز نشان دهد. اجرای بنچمارک Cinebench R15 در حالت تک رشته اما باعث می‌شود این چیپ‌ها در اکثر مواقع بیشتر فرکانس خود را حفظ کنند. در حالیکه چیپ Ice Lake برنده نمی‌شود اما با وجود کلاک پایین‌تر رقابت بسیار خوبی دارد.

منبع : سخت افزار مگ